lalalala





I går har las dikt for meg sjølv, sutra over at eg var sutrete, ringte Karl når han var på arbeid berre fordi eg kunne dele sutringa mi med nokon, og åt sjokolade fordi eg var sutrete.

Men så vart eg blid igjen.
Det er litt av ein prossess å vere kvinnfolk.
Og litt av eit arbeid å vere saman med ei som meg.

Også strødde eg heile gardsplassen. Riktignok; gutane strødde, og eg køyrde gruslasten.
Gutane haldt på å dette av lasteplane, eg har for lita tålmod.
Da eg satt der, tenkte eg: EG SKAL ALDRI JOBBE I BEGVESNET.
Eg hadde rett og slett ikkje takla temojakkene.


No et eg baccalao. Og ska sove når eg føler for det.
Og eg slepp å vere redd for å brekke føtene når eg går ut husdøra.

Herleg.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits