lalalala





I gr har las dikt for meg sjlv, sutra over at eg var sutrete, ringte Karl nr han var p arbeid berre fordi eg kunne dele sutringa mi med nokon, og t sjokolade fordi eg var sutrete.

Men s vart eg blid igjen.
Det er litt av ein prossess vere kvinnfolk.
Og litt av eit arbeid vere saman med ei som meg.

Ogs strdde eg heile gardsplassen. Riktignok; gutane strdde, og eg kyrde gruslasten.
Gutane haldt p dette av lasteplane, eg har for lita tlmod.
Da eg satt der, tenkte eg: EG SKAL ALDRI JOBBE I BEGVESNET.
Eg hadde rett og slett ikkje takla temojakkene.


No et eg baccalao. Og ska sove nr eg fler for det.
Og eg slepp vere redd for brekke ftene nr eg gr ut husdra.

Herleg.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits