Emotions

I dag har vore ein dag full av inntrykk, uttrykk og flingar.
Det var begravelse for gammal tanta mi som har vore hj oss to gonger i veka i over tjue r, og no sit ho plutseleg ikkje p kjkkenstolen vr lengre. Det er trist og rart og uvand tenkje p at ho aldri kjem p besk igjen, eg kjem aldri til hyre stemma henne igjen eller sj jakka hennar i gangen. Men eg tenkjer at det er slik livet er, ein kan ikkje planlegge alt. Er det noko vi veit, er at ein dag tek det slutt. Vi veit berre ikkje nr.




For f ut alle tankane og flingane gjekk eg og Karl p fjelltur. Det er ei tlmodsprve, samstundes som det er ein fantastisk metode f ut ting p. Renske opp. Og det trengs. Vi treng nokon som drar oss opp bakkane og seier at vi skal fortsette sjlv om ein har lyst til legge seg ned. Ein treng nokon som roper ein vil greie det, nokon som har trua p ein og ein som vil st ved sia og dra ein opp nr det kjenns s alt for tung ut til gjere det aleine. Eg har aldri haldt i handa til nokon medan eg har gtt fjelltur fr. Men i dag gjorde eg det. Og det var ein underleg fling av at nokon hadde taket p meg og ville dra meg opp dersom eg ikkje orka meir. Ei trygg fling.

Eg ynskjer vere ein slik som kan st og oppmuntre andre nr dei aller helst vil gje opp.
Alle treng ein eller fleire slike personer.
Den viktigaste for meg er Gud, sjlve trua mi, den som gjer meg grunn til leve.
Han seier eg er bra nok, og gjer meg nye sjanser, sjlv nr eg failer.
Han anbefalast. P det varmaste.

3 kommentarer

May Britt

22.06.2010 kl.23:52

Kondolerer s mykje Benedicte..

D va mykje gode ord lese!

Helene

23.06.2010 kl.00:50

Kondolerer..

Takk for fine ord!:)

.:*:. Miss Nerland .:*:.

23.06.2010 kl.07:59

Kondolerer Benedicte.. Vet hvordan det er miste noen man er glad i og det er ikke noe moro. Men hun har det uansett bedre no da i det minste om det er en trst

Skriv en ny kommentar

hits