Sommertider hey hey

I dag når eg vakna til ein vibrerande telefon som ville vekke meg, lurte eg på kvar eg var.
Sjølvsagd var eg heime. Eg var litt omtåka ei lita stund, og då eg fekk summe meg skjønte eg at det var sundag, eg hadde ikkje forsove meg og sola skein.

Då er det rett så fint å våkne, då.


I går var det 27 fine menneske hjå meg som snakka, spela og åt mat. Det er slik ein kan bruke sumarkveldane til om man har folk som kan ta med seg mat, og sjølv stiller ein opp med eit hus.
Eg skulle bake kaker i fleng, men så oppdaga eg at eg ikkje hadde mjøl. Og ikkje kokesjokolade. Eg var soppass klar i hovudet til å kjøpe egg og smør før butikken stengde, men då eg stod der og skulle smelte saman nokre kakerører skjøna eg at det er ikkje berre berre å ha eit hus. Man må ha ingrediensar og. Og når mamma ikkje er heime, blir det ikkje forsyningar automatisk i skåpet.
 Monica redda meg med mjølet. Men ho hadde ikkje kokesjokolade. Så då blei det brownies frå meg då. Og jordbær, kringle, chips, melonar og sjokolade, is og godteri frå andre.
Og vi blei no mett. Trur eg.






Monica imponerte som vanleg med sin mat


og Bjørnar var kreativ med maten sin.


Så hamna eg i senga klokka fire i natt etter å ha sett Lucky Number Slevin hjå nokre vener, eg meiner å hugse at den var betre enn eg synes den var i natt. Eg var så trøytt at eg sovna tre gonger under filmen. Det er lenge sidan eg har vore så trøtt at eg slit med å halde augo open medan eg sit. Kanskje det er eit teikn på at eg søv stort sett så mykje eg treng, sjølv om det ikkje alltid føles slik. Kanskje. Eg er berre ikkje vand med å rangle.

No i dag har eg og Karl berre slappa av. Vore kjærstar, sett kvarandre inn i augo og ete mykje is. Eg føler for pizza i kveld etter at vi har vore på møte på Sion.
Å. Sundag, kom oftare. Eg treng slike dagar som dette.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits