Nattbussen

I natt var første gong på fleire år at eg tredde inn i mi gamle rolle som bussvaskar. Eller reinhaldsansvarleg for buss, som eg heller likte å seie.

Pappa driv fleire transportselskap, og deriblandt turbuss-drift. Frå eg var 14 år var jobben min å halde desse bussane som blei leid ut reine. Åh, det var reine marerittet. Eg grua meg til å kome heim frå skulen for å byrje å vaske. Det var nokre bussar i veka, og det var like kjedeleg kvar gong. Snus på alle seter og golv, brus utover golvet og teppa, tyggegummi i taket, oppkast i søppelbøtta og sjokolade i gardinane. Eg var så frustrert at eg sa opp jobben min fleire gonger. Men det hadde seg slik at sjefen min var pappa. Og han let meg ikkje dra. Så eg vaska buss i to-tre år. To-tre lange, harde år. Eg fekk lov til å slutte då eg byrja å selge sko og eg hadde mykje lekse. Då var det bror som tok over. Men i natt måtte eg gjere rein ein buss som skal ut snart, og sidan bror ikkje er heime, måtte eg vaske han.

Då eg kom inn i bussen med vaskekost og ei bøtte med såpevatn, slo det meg med eitt: alle minna. Eg følte eg var 14 år igjen. Alle tankane, draumane, ideane, frustrasjonane og følingane eg hadde når eg var ynge, kom med eitt opp i meg. Det var her eg hadde stått som ung, og no var eg tilbake. Eldre og klokare, men likevel ikkje utdanna her i livet. Det høyres ut som ein klisje, og det er det vel òg. Men det var som eg med ett var tilbake i 8.klasse, og eg såg meg sjølv trampe og stampe i golvet, irritere meg over gutar og lekser, pinotimer og eit evig rot av flasker, snus og potetgull rundt om i bussane. Eg brukte å seie at "folk respektere ikkje andres eiendom!!!" og eg lova meg sjølv å aldri kaste så mykje som ein epleskrott i ein buss frå dags dato. Det er jo folk som må rydde opp til meg.

Mykje har forandra seg på fem år. Eg har kasta epleskrottar i bussøppelet (dog ikkje i seta) og eg har avslutta pianotimane. Men eg er fortsatt den jenta som tenkjer, som draumer, som planlegg og som føler.

Og bussen, han blei rein, han. Etter 30 minutt med kattevask bestemte eg meg for at det var ok, eg hadde vore i fortida lenge nok. Men det var koslig så lenge det varte.

Og om sant skal seias, så er det betre å vere 19 år enn 14 år. Og det er betre å selge sko enn å vaske buss. Det å vere 14, og å vaske buss var det eg gjorde då. Og å selge sko og bruke peng er det eg gjer no. Tidane forandrer seg. Og slik kjem det til å fortsette. 





Det fekk meg til å tenkje: eg gjekk frå å vaske buss til å selge sko. Det betyr at det neste eg gjer kjem til å gjere er enda betre enn å selge sko. Fantastisk.  

2 kommentarer

wenche

27.07.2010 kl.14:17

Hehe... Huska når i sku vare ma å vaske bussen i å stakk av midt i vasken i XD

Benedicte

28.07.2010 kl.11:37

haha! JA TIDER DET!

Skriv en ny kommentar

hits