Buss

I dag vakna eg fr halvkvile klokka 06.25. P nattbussen. Av ei stemme som sa: "Vi ankommer Oslo om noen minutter..."

Eg ville krype ned i sete mitt og rope hgt: E det ikkje sovegaranti p nattbussen? I he ikkje sove i hle natt og i kreve dei 472 kronenen mine tilbake!

Men eg gjorde ikkje det. Eg drog meg ut av bussen og stilte meg i k for bagasjen min. Vanlegvis er eg ei veldig triveleg jente. Men i morges var eg s frustrert og trytt over ikkje ha sove meir enn 10 timar p tre dgn at eg sa ikkje takk for turen til bussmannen ein gong. Da er eg verkeleg ikkje meg sjlv.

Ut av bussterminalen, ned til tbanen og opp til Sinsen slo det meg at det vere i ein by nr ein har ein drleg dag har mykje seie. Ein er liksom ikkje p landet, s ein kan ikkje gyme seg bak eit tre dersom man ikkje fler for mte ein person. I Oslo er det personar over alt. Til og meg halv sju om morgonen.

Det slo meg: kva er det som fr folk til st opp om morgonen? I alle fall fr klokka seks. Eg har ein grunn til st opp kvar morgon, Eg lener meg til Gud, og det gjer meg mot. Livet mitt gr stort sett berre oppover. Men folk som berre mter motgang, som berre str i stormar, som berre lever med svik og drleg samvit, kva er det som gjer at dei greier st opp fr djupet sitt og starte p ein ny dag?

Eg beundrar mange folk. Spesielt dei som str i kampar. Min kamp er s liten som prve vere utkvilt etter stressa dager. Eg trur at det bur noko meir i kvart menneske enn vi lett trur sjlv: eit hp. Eit hp om ei eve, eit hp om ei meining, eit hp om solskinn.

S. Hald ut. Sola kjem. Hausten m berre f herje fr seg fyrst med kulda si. Det er difor eg har byrja med strymper.



2 kommentarer

maria hberg

20.09.2010 kl.23:53

du e kul! :D

.:*:. Miss Nerland .:*:.

21.09.2010 kl.06:22

Vel kl 7 om morran er det vel mange som skal p jobb i Oslo s da er det vel mye folk..

Men hper du fr sove igjen snart da:) Svn er viktig.

Skriv en ny kommentar

hits