Fall

For to år sia var eg i Auscwitz og fekk høyre om 2.verdskrig. Tross i dei gråe historiane, har eg aldri sett så fine farger før.





 

Fangane i konsentrasjonsleirane hadde ingen aning om at det var ein slik harmoisk natur bak dei høge murane dei var innanfor. Det får meg til å tenkje på kor heldig vi er. Som har fridom til å sjå, oppdage og nyte. Fridom til å leve og bli verdsatt. Fridom til å seie "Eg skal ikkje la mørketida ta meg, eg nekter at det fysiske og det psykiske skal forsvinne frå meg i haustmørket og dukke opp igjen med våren." Det er normalt å bli lettare sliten og trøytt når dagane kortast ned og sola er litt meir tilbakehalden. Eg merker det så godt sjølv. Men vi proklamerer vår eiga helse. Og eg skal bli flinkare til å snu om tankegangen min. Ein må ikkje vere sliten berre fordi det er kaldt og mørkt. Så Gud, hjelp meg.

Én kommentar

Eli Joy

25.09.2011 kl.19:46

så fine bilder Benedicte! :))

Skriv en ny kommentar

hits