Fields of gold

Ein gong sa ei til meg:

"Benedicte, kvar gong eg tenkjer på deg, så tenkjer eg på ei blomeeng."
Eller, "blomsteræng," på mi dialekt.

 

Eg måtte tenkje meg om. Då eg kom til klesskapet mitt, skjøna eg kva ho meinte. Eg har nesten berre blomekle. Så får eg vere ei blomeeng, då.








Nokon gonger føler ein seg kanskje litt meir som ein fotballbane, og ikkje som ei blomeeng, som blir tråkka og sparka på. Å kome til Oslo og oppleve at alle ser så forskjelleg ut og kler seg forskjelleg er utruleg godt. Når ein kjem frå ei lita bygd og alle har same bukse og genser frå Bik Bok, medan ein sjølv liker bestemorklede og skjørt, skil ein seg ut. Eg har alltid likt å vere annaleis, men i Oslo slepp ein å få så mange kommentarar, det er alltid nokon som ser meir komisk ut enn du.

Eg liker å ha det personleg. Dersom nokon trives i buksa og genseren frå Bik Bok, så må dei berre bruke det. Men dersom dei gjer det i frykt av å sjå annaleis ut, så får ein berre skjøne: Du ER annaleis. Vi er skapt til å vere oss sjølv, ingen andre.

Og kanskje det er ekstra Benedicte å vere litt blomete.

Lat blomane blome i meg. Og på meg. Og i klesskapet.

6 kommentarer

Det var fint, alt, blomstrene, ordene, du, DU blomstrete, blomstrete du. Du er en blomst du Benedicte.

lipstickparty

13.10.2010 kl.19:58

Bra skrivd!

Marie L

13.10.2010 kl.20:13

kjempefin kjole!

Kristina

28.10.2010 kl.22:55

Jeg har så sansen for deg, d du skriver og bildene dine! Du er flott, spesielt i blomstrete kjole:-)

Kristina Sivertsen

28.10.2010 kl.23:00

Glemte å skrive hvem Kristina da:-)

Benedicte - overkommelig.com

30.10.2010 kl.12:22

Takk:)

Skriv en ny kommentar

hits