Eg bruker nesten aldri svart,

Kross på halsen.





Men nokon gonger bruker eg svart. Krosset har eg alltid i meg om det ikkje heng på meg.

Eg liker svart. Det er ei kontrastfarge, og den kan framheve eller skjule. Og eg har ein del svarte klede.
Men eg bruker det nesten aldri. Dersom eg berre bruker ei svart strømpebukse kan eg føle meg rar. Det er noko med at eg er så kvit, og svart er så hardt. Anyway. Snakk om å skrive nonsens.

 

I dag, når eg kom heim og skulle til å sette på ei vaskemaskin, kom eg i hug: GYMPOSEN MIN! RETTETANGA MI! SMINKA MI! Ligg på skulen!

Vel. Så eg har kriselanda med Kamilla si rettetang og satser på at Kristina Othelie som kjem hit i kveld og blir her i nokre dager, har tonnevis av sminke som eg kan få ta del i. Visst ikkje blir eg endå kvitare. Og då kan eg i alle fall ikkje få brukt dei svarte kleda mine.

 

Kanskje eg skulle hatt ein give-the-black-clothes-away- dag. Eg får tenkje på det dersom nokon har stjåle gymposen min så eg aldri ser sminka mi igjen. Då er alt håp ute, og då skal eg personleg gå til UFF-konteinaren borti gata og dumpe dei 300 svarte klesplagga mine så eg sei hadebra til svarte dager.

 

Dette er noko av det mest usakelege eg har delt på lenge. Stay tuned.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits