Beauty of smiplicity



Det enklaste er ofte det beste, seier Rema 1000 og mediefaglrarar nr dei skal lre elevar typografi og layout. No seier visstnok moten det ogs. Og enkelt kan vere fint det. Enkelt er enkelt. Enkelt og greit.

Men for meg er det ikkje like lett kle meg med enkelt, bruke enkelt, g i enkelt. Eg er meir avansert enn som s. Ikkje berre i tenking, men i kva eg liker.

Eg kjpte meg svart bukse her om dagen i tru om at eg hadde gjort noko smart. Svart skal vissnok passe til alt. Right. Vel. Eg har ho p meg no slik at eg skal bli vand til sj meg sjlv i svart bukse. Kanskje det gr.

Dersom ein droppar Rema 1000, mediefagslrarar og moten, og tenkjer i det store og heile p alt, alt vi har, alts livet, s veit eg ikkje heil om det enklaste er ofte det beste. Eg nyer meg ikkje med det enklaste i livet. Nokon vel yrke med tanke p kva som er enklast. Nokon vel busetje seg ein plass ein ikkje liker fordi det er enklast. Nokon droppar sosiallivet fordi dei synes det er enklare vere for seg sjlve. Vi blir s proppa full av tips og rd til korleis maximere livet vrt til det enklare, det meir funksjonre og praktiske, at vi prver ta snarveger som vi heller kanskje skulle ha opplevd - ikkje fordi dei kanskje er s enkle, men dei kan vere nyttige eller fine opplevingar. Eller kanskje vi rett og slett skulle ha vore der, utanfor komfort sona, og ikkje p den andre "enklare" staden.

Det er lett ville gjere ting enkelt for ein sjlv og dei rundt ein. Eg merker det godt p meg sjlv, eg tenkjer at eg m vere og gjere slik som gjer det enklast for meg og mine. Men i all denne enkelheita glymer ein lett kva som blir best. Enkelt og best hyrer ndvendig vis ikkje i hop. Eg m gjere det beste. Og kanskje, men ikkje ndvendigvis det enklaste. Eg nekter vere ei som hoppar av karusellen nr den gr for fort fordi eg synes det er enklare sj p. Eg vil gjere det rette, og ikkje flge bkene som fortel meg korleis eg skal f mest mogleg ut av ting ved gjere det p den lettvinte mten. Eg vil sj. Og erfare. Livet er ein prosess, lat oss oppleva han.

Og om eg s m oppleve opp- og nedturar i svart bukse fordi eg nekter g den enklaste vegen p livets omrde, s fr det vere slik. Eg skal byrje like svarte bukser.

Det er ikkje enkelt. Men kanskje det beste.

2 kommentarer

Astrid Elisabeth

16.10.2010 kl.10:20

Fin refleksjon! Godt lese en lrdagsmorgen fr man skal p jobb og slave i seks timer... :)

Ida

19.10.2010 kl.14:20

Nydelig pelskrage! Og fint skrevet, som alltid:) <3

Skriv en ny kommentar

hits