Count me in

Det var ikkje s forferdeleg vere trikketeljar. Ikkje nr eg kunne sitje saman med Beate og ho telte dr 3 og 4 medan eg tok dr 1 og 2. Ogs t vi sjokoladebollar og drakk Imsdal, snakka med fulle karar som ville hjelpe oss telje, halvfulle engelskmenn som synes det var utruleg at vi jobba frivelleg ein laurdagskveld for tene penger til misjon og nyskjerrige tenringar som lurte p kvifor vi var s opptatt av sj kor mange som gjekk p trikken.

Eg kom heim klokka fire i natt etter ha ete vafflar med venninner og nokre politistudentar, og eg t faktisk vafflar, noko eg vanlegvis ikkje gjer. No jar eg rekna ut at eg har ftt 8 timers svevn, d eg vkna kl 13. , eg skulle s gjerne ha brukt denne dagen til gjere ingen veras ting.

NEI, Benedicte. No skal du sttte misjonen, her.








No er det 6 nye timer som trikketeljar, men i dag m eg sitje aleine d trikken er meir gammaldags og mindre. Og eg slepp forhpentligvis unna fulle folk som kan spy nr som helst.

Kanskje dette blir mine siste timer i trikketeljarkarriera mi som nylig har byrja. Eller s kjem eg til fortsette p TBBMI, og d m eg telje trikkefolk neste r g, dersom ikkje Ruter# har blitt meir moderne til den tid s datamaskiner kan ta den delen.

Det er nesten litt trist. For det er litt sjarm sitje med teppe og mappe og krysse av kor mange folk som gr p Holtet, Ljabru, Disen, Holdbergs plass osv. Men alt til si tid. No skal det teljas.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits