Something piggy

P mondag fekk eg pakke i posten, sa posten. Det var frst i dag eg rakk hente ho.

-Neimen, e det freningen! sa postdama d eg kom p kern. (Eg har alt vore hj ho to andre gonger og ho synes det er s fint at eg kjem fr Frna, for ho er nemmleg halvt frening.)
-Hehehe...

S fekk eg pakka mi.

Den var fr mamma. Og den var lilla. D kom eg til tenkje p kinderegg-egg, og blei sjokoladesjuk for 5. gongen i dag.

Eg brukte faktisk 7 minutter p f opp teipen med neglene. Er det noko ho mor kan, s er det pakke. Eg sat p banen blandt 39 innvandrerar og alle strirra p ein febrilsk frening som prvde f tak i sjokolade.

Men allereie her burde eg ha skjnt at noko var gale.

Og nr eg sg dette skjna eg at lpet var kyrd.

Innvandrerane mpa d eg dro fram det verste eg har ftt i posten. Muslimane haldt seg for augo.

Mamma og pappa vil visstnok at eg skal bli sparsam. Ein GRIS, folkens. Og som om ikkje det er nok, handler den om fotball. Skulle eg fyrst ftt ein gris kunne det vore blomar p han.

Og no sit denne grisen og ser p meg med dei fla augo sine, ber meg om putte p han penger som eg ikkje har.

Ut ifr brevet tolke, burde eg kanskje ha venta med opne pakka like framfor augo p alle og ein kvar. Etterpklokskap.

Nei, posthistoria mi i Oslo er trist.

Fyrst fekk eg tidanes verste t-skjorte fr syster i posten

og no denne grisen.




Ok, Mamma og Victoria: Dykk skal f ein sjanse til til sende meg noko vent i posten. Feilar dykk ein gong til, flytter eg og dykk fr aldri adressa mi igjen.

Takk.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits