1.

Tross i den tunge velkomsten med å få adventskalenderpakka frå posten til Sinsen, var gleda stor når eg opna pakka. Der låg det ikkje berre 24 små pakker.

Der låg det også heimstrikka votter. Vene heimstrikka votter. Med lilla blomar på.

og knallrosa ullundertøy. Farga kan diskuteras.

Og medan eg gravde etter pakke nr 1, fann eg plutseleg ei pakke med eit dikt på. Det viste seg å vere nr. 1. Dog dette diktet var mest vas (og mamma har funne det på nettet,) var tanken morosam.


Mamma er trufast lesar på overkommelig.com, og oppdaterer resten av familien korleis eg har det ved å lese det eg skriv. Nokon gonger ringer ho og er ifrå seg og lurer på korleis det går, ho trur på alt eg skriv. Skjøne, naive mor.

I dag ringte ho igjen og lurte på om eg hadde funne alt i pakka. Jadda, sa eg då. Men då eg gravde i posen, fann eg både kalenderljos


og sjokoaldekalender


og mat.

Kjære vene. No skjøner eg kvar eg har fått gåve-kjærleiksspråket frå.

Også fekk eg ein deodurant i pakke nr 1 i dag. Det kjem godt med etter treningsøkta eg hadde med postpakka tidlegare i dag.

Signe deg mor. Eg har det bra. Jettebra. Men eg merker eg tynnast. Kanskje meir sjokolade i posten hadde vore noko? (PS: den må få plass i postkassa. Eg dreg ikkje tilbake til Økern postkontor med det same.)

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits