Cry me a river

Eg lurer p kva det er med meg som fr menn til grine som Amazonaselva, menn som aldri har grene fr, i alle fall ikkje offentleg, og dei grin og seier til meg at dei grin p grunn av meg, og eg veit ikkje kva eg skal seie. Ikkje har eg Klinex, og ikkje hadde du ftt det heller, vil eg seie, men eg seier d ikkje det, eg er d snill.

Kanskje det er der problemet ligg. Kanskje ein ikkje alltid skal vre snill.

Snill og rlighet skal g hand i hand, men nr rlighet forveksles med kjrlighet, blir det rot. D grin menna. Og d str eg der utan Klinex.

Eg veit ikkje alltid heilt kva eg skal gjere, eg har alltid vore snill, no har eg vore rleg, og d burde eg vere snill igjen.

Det blir ein ond sirke som eg ikkje heilt veit korleis eg skal kome meg ut av, Amazonas renn over og eg finn ikkje Klinex til trke ho opp. Det er rart dette at ei elv kan vere s sterk, og kan vekse seg st stor. Og at rlighet kan gjere s ondt.

Eg skal halde fram med vre snill. Og rleg. Og kjrleg.

Eg m vel jobbe med vere tydelegare, da.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits