Retreat

Det er litt surt å vakne kl 10.00 ein søndags morgon, og ein ikkje får sove lengre. Men det er litt godt og. Ein får så mykje meir ut av dagen. Som å kunne dusje lenge. Ete ein god frukost. Sminke seg. Snakke i telefonen. I dag skal eg vere i ro fram til kl. 15.00. Uvant.

 

I går hadde eg tidenes avslappingsdag, ein liten retreat for meg sjølv.

 

Tenk å vakne til ferske scones som Solveig laga, og som eg kan ete.

Også har eg frukost med yndlingsboka og scones med kylling og rømme.




For å ikkje snakke om at eg ser ut som eit dass.


Tanken på at eg ikkje skulle gjere noko i det heile tatt på heile dagen, var nesten for mykje å takle. Eg tenkte meg på ein gospelkonsert på kvelden, men eg må lære meg å vere i ro. Så i går var det eg, meg og meg sjølv på Sinsen. For å ikkje gå på veggane, kom eg meg på butikken og fekk handla gåvepapir, og det var rett så kosleg å skrive julekort og pakke inn presenter og dekorere og høyre på julemusikk medan kakaoen varma seg på omnen, og seinare i magen.Eg hadde liksom tid til å gjere AKKURAT det eg ville i går.
Det var like før eg sprang ned på biblioteket i Oslo berre for å opne lyrikkbøkene så eg kunne sjå fleire folk og julegatene, eller ha på meg helar og springe på gospelkonserten for å vere sosial. Men eg haldt meg hard, og blei inne. Og det trengtes.

Kanskje det var difor eg var så utkvilt i morges, og kjenner at no kan ei ny veke kome, no kan stormene sige inn, eg har fred og ro i sjela og livet er godt, og eg har kvilt.

Livet er berre godt. Og skjønt. Vent.

Men i dag kjem helane på, og eg skal vere sosial.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits