Eg er heime



Eg vandrer rundt i pysjen, unders over kvifor mamma har flytta på sofaen, stort sett er alt i huset som før, noko er flytta på, noko er vekke, det er naturleg å gå heime i pysj og sminkelaus, samstundes føler eg meg innesnødd og utan bil eller t-bane undres eg på kvifor eg brakte livet mitt til ein plass der folk snakkar frening og eg sakner Karl Johan, ein tekopp på kaffebrenneriet, springe med posar under armene og posar under augene fordi det er sal på Lille Vinkel Sko frå 23.00-24.00 og ta ein telefon til kven som helst, når som helst og stikke på ein konsert, sjå på byen, nyte gatelysa og kjenne på lukka.

Men Fræna er bra det. Fræna er så bra fordi det er så fine folk her, det er roleg her, det er fred her, eg har vokst opp her og her er ein del av hjarte mitt. Men eg undres korleis eg overlevde her så lenge, utpå landet, kvar ein må byrje å køyre uloveleg som 16 åring for å få kome seg til vener, kvar kjøpesentra stenger kl. 18.00 og bensinstasjonane sel vafflar.

Denne jula blir fantastisk. I Fræna kan eg også ta opp telefonen og ein halvtime etter kan eg sitje i forskjellege sofaer, drikke te og nyte livet, men eg har ikkje tid til å møte alle eg vil, eg har nesten ikkje tid til å ta opp telefonen ein gong fordi eg alt har så mange avtalar og møter, og eg skulle vore her i 1 månad, minst, så eg kunne møtt alle eg vil møte, så eg kunne catcha opp med alle eg vil catche opp meg, så eg kan sitje på Fole Godt frå frukost til lunch og snakke om framtida og om kor godt livet er og forelskelsesrus på livet og alt som skjer.
Det verste med Fræna i desse dager er vel at eg ikkje har bil, min golf cabriolet liker ikkje snø. Og her går det sjeldant busser.

Men eg skal vel ikkje klage. Eg har fred i hjarte, eg er heime og kjøleskåpet er fullt. Då får eg berre nyte.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits