Mayrine & me. And myself.

Eg er ingen merkeperson som går etter namn eller noko særleg til kvalitet når eg skal kjøpe klede. Eg tek meg ikkje råa til slikt. Betre å ha 100 topper enn 10, tenkjer eg. Men på Dorothea har vi nesten kun merker og kvalitet, så då må det bli det på meg òg. Eg er vand til billege klede, slik at eg kan kjøpe fleire, ha større bredde og variasjon, dog kvaliteten ofte er elendig. Men no snur eg litt på trenden, og må reklamere for klede som koster godt over 1000 kr pr plagg. Smart plass å jobbe som student, Benedicte.

Eg får vel berre byrje å kjøpe litt meir ordentlege klede, då. Og med den innstillinga invisterte eg i mi fyrste Mayrine & Me jakke - på supersal. Å, eg gler meg som ein unge til å bruke han. Det bør berre bli litt meir vår i lufta. Eller, ikkje det at eg er kjend for å kle meg smart i vintervèret. Eg får sjå om eg drister meg til å bruke han no i januar, eller om det rett og slett blir frostbitt av ekspreimentet. Eg finn vel ikkje ut av det dersom eg ikkje prøver. Tvi tvi.

 









Kulde, kom og ta meg. Eg har Mayrine & me, og eg bryr meg ikkje om eg frys. Seier eg.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits