Thoughts.

Eg fr snn ondt i magen og press i hovudet og treige blodrer nr eg tenkjer p alt eg burde tenkje p, men som eg ikkje tek meg tid til reflektere over, slik kva eg skal gjere vidare i livet, kvar eg skal sove i sumar nr eg ikkje har leilighet, men m jobbe mange mange timer kvar dag, kvar eg skal studere og om eg kanskje m forlate store fine Oslo til hausten fordi eg sakner for mykje eller fordi eg skal studere noko stort ein anna plass enn i Oslo, om korleis eg skal f rd til plegg som ikkje smaker papp, og nr eg skal f tid til g og kjpe plegg som ikkje smaker papp, nr busskortet gr ut og eg m f tak i 800 nye kroner for kome meg fram og tilbake her i verda, og eg spr meg sjlv om eg gr framover, om eg str p pause eller om eg rett og slett gr i fortida for finne svar p korleis eg fann svar p sprsmla som hoper seg opp nr eg byrjer tenkje p alt eg burde tenkje p, men eg tek meg ikkje tid, eg gjer sjeldan det, eg filosoferer og let tankane forsvinne blandt rosa sengesett med engelsk borderi og Hugo Parfyme, ikkje om eg let tanker knekke meg, eg skal opp og fram, eg skal studere det eg vil og bu der eg vil og bli det eg vil og det einaste som kan stoppe meg er mine eigne begrensninger som kjem om eg tenkjer for mykje, dessutan kan eg ha ein god del tru p meg sjlv til tider, og det er betre enn ein tanke om at eg ikkje greier noko, nei, slutt tenkje jente, s eg bestemmer meg for filosofere og dagdryme videre, og kaste tankane igjennom veggen og ut blandt Oslos gater, s dei kan g til nokon andre som ikkje tenkjer i det heile tatt s dei i alle fall kan byrje tenkje litt.









Eg trur at eit av mine talent er at eg tenkjer ikkje om eg ikkje sjlv vil. Det betyr ikkje at eg ikkje burde eller m. Tenkjer eg.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits