Keep looking down.

Eg lser dra
i Oslo kan ein til og med lse vindauge.

Eg skal ikkje sj ut fr om nokre timer
D er verda trygg igjen.







Mamelukker gjer ein ikkje lukkeleg. I tilfelle nokon lurte.

Det gjer ikkje eit 8 kvm soverom fullstappa med klede heller. Fem skohyller med sko. Fult matskp. Stipend og lnn, Paris, brownies, eg kan liste opp alt eg har og alt eg liker og likevel er det ikkje nok, eg er ikkje storforlangende, eg er berre eit menneske med eva nedlagt i hjarte, eg m vete, eg m leve, eg m eksistere for noko strre. Og det er det eg gjer. Og eg kan vere lukkeleg.

S er omstendighetane som dei er, fantastisk, og mindre fantastisk. Opp opp opp opp og litt ned, opp.
-Keep looking down, sa ein lrar p skulen her om dagen. Han meiner at vi skal sj p oss sjlv som eit folk som sit p toppen med alt nedlagt under vre fter, sigeren er vunne. D m vi sj nedover, for det er ingenting over. Vi kriger nedover, og ikkje oppover. Det er lettare, til og med.

Eg snakker i koder. Tenkjer i koder. Skriv i koder.
Livet er meir spanande nr ein held det innerste hj seg sjlv i det innerste ein har.


N ser vi i et speil, i en gte,
da skal vi se ansikt til ansikt.
N forstr jeg stykkevis,
da skal jeg erkjenne fullt ut, slik Gud kjenner meg fullt ut.

1.Kor 13;12

Eg blir ikkje heilt klok p meg sjlv. Eg prver hyre minst mogleg p meg sjlv, og heller bli leda. Eg nekter vere ei blge som gr fram og tilbake. Men eg er ei drleg festning.
Tida fr bygge meg til den eg skal vere.

Nett no skal eg vere den eg er.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits