Passiv.




I dag har vore ein underleg, fantastisk, bra, hard, god dag.Eg opplever s mykje nr eg gr p bibelskule at eg veit ikkjekvar eg skal byrje berettenr eg skal snakke om det eg lrer, kjenner, hyrer, opplever. Dette skulle vere eit spesielt r for meg, og det er det. P godt. Og kanskjelittvondt.Men det er det i alle fall veldig lite av.Innvendige prosesser tek tid, det tek tid setje seg inn i dette livet og vere ein som ikkje berre hyrer, men somgjer. Det ers lett sitje p skulebenkenog hyre om dei som str ute og kjemper og risikerer livetsittfor trua si, for s pakke saman skulesakene sine og g heim utan tenkje meir over saken. Det er s lett vere passiv, likegyldig og utvatna, ja,norske kristne har blitt s passive at dei ber ikkje hgt ein gong. Vi svever p usynlege linjer mellom rett og galt, vi tr ikkje seie ifr og st opp for det vi meiner, vi skulle s gjerne, vi burde s gjerne, men alt blir s gjerne og aldri gjort.

Det er s mykje eg burde prioritert, s mykje eg burde f fiksa, s mykje eg burde meistre og f til. Men om det blir fokuset mitt, blir livet eit jag og tru ei byrde, relasjon blir ein kamp og byrder tunge.

Det er mykje ein kan seie. Det er mykje ein kan gjere. Det er mykje ein kan oppleve. Det er mykje ein skal seie, gjere og oppleve.
Men alt kjem ikkje p ein dag. Ting tek tid.
S lenge ein ynskjer, trur eg vi er halvveis. S er det berre gjere. Og ikkje vere passive.
Ogs greier eg det eg skal greie. Det kreves ikkje meir.

One step at a time.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits