Morning has spoken

Nokon gonger når eg vakner og ser meg sjølv i spegelen, synes eg synd på den mannen som skal vakne med meg kvar morgon resten av livet når vi finn kvarandre.

Eg ser ut som ei blanding av ein klovn og eit fuglereir når eg dreg meg ut av senga, og kostyma mine er alltid nøye planlagt i farger, mønster og stoff. Eller ikkje...

Men så synes eg ikkje så synd i den framtidige mannen min likevel, for når eg vakner, så kan eg gjere litt av nokre kunster, må du tru. I dag laga eg semulegrynsgraut til frukost, for eksempel. Det er ikkje alle kvinnfolk som kan det.
Ikkje ein gong eg visste at eg kunne det.

 

Men om semulegrynsgraut veier seg opp mot klovn og fuglereir, er vel eigentleg opp til han å døme.

NOT MY JOB.

Én kommentar

Ingvild

21.03.2011 kl.16:28

Jeg ler veldig godt når jeg leser dette, har tenkt tanken selv mange ganger!

Skriv en ny kommentar

hits