Hoppende klar



Nr vren kjem ser eg p hoppebilder og tenkjer p at livet gr i sesonger og det gjer naturen g, s d er det vel kanskje naturleg d. Eg hopper over slepyttane og prver fange solstrlane som kjem inn glaset, ogs er eg lukkeleg, vinter som vr, sumar som haust, livet er jo bra, det er ikkje alltid alt blir som vi planlegg, som vi ser for oss, som vi trur, men det blir bra, ja, bra ja, eg har trua p det gode liv eg, eg har ftt smaken p livet og er berre 20 r og eg skal leve lenge nok til konstantere at alle dei fire sesongane, alle livets sesonger og smaker kan by p noko nytt, spanande og utfordrande og noko positivt, sjlv om det ikkje ser slik ut der og d. Ja. Noko i den duren. Eg er i snn skrivemodus om dagen, eg skriv setninger som ikkje heng saman ogs eg ser ut som det kunstnarvraket eg eigentleg er inni meg. Sanninga. Ja, sanninga. Eg hopper. Livet er bra. Konklusjon ferdig.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits