I`ll do my crying in the rain

Eg er resepsjonsnattevakt og går ute i regnet klokka 06.00 på morgonen for å sjekke at det er i orden på vandreheimen, og eg grin, tårane triller ned fra auga og til kinna fordi eg ikkje forstår, eg trudde aldri eg skulle gå her og grine, tenkte eg, ha tårer natt til laurdag på grunn av menneskes råskap, fordi hat og bitterhet kan vekse seg til eksplosive handlinger og blodige utfall, når skjedde dette, tenkte eg, og ser at alt er i orden på vandreheimen, livet i Nord er så langt vekke ifrå Oslo.

For nokre veker sia sat eg på Regjeringskvartalet på ein benk og åt frozen yoghurt i 20 varmegrader, og alt som er igjen av plassen no er ei krigssone som eg kan sjå på TV-skjermen, det er berre fire veker sia eg flytta frå Oslo og eg tenkjer på alle vennene mine i byen, at eg skulle eigentleg ned til hovudstaden frå onsdag-søndag denne helga for å vere med på JesusFestivalen, men fekk ikkje moglegheit, så eg var i Mosjøen. Det kjenns trygt å vere ein anna plass. Men hadde eg budd i Oslo no ville ingan ha skremd meg frå staden. Oslo er den finaste byen eg veit om. Dog her er så underleg. 

I går var eg på vaskejobb medan eg høyrde to Hercules fly flaug over Sandvik, og eg grøssa litt då eg kjente det dura i bygninga samstudens som den uhuggelege lyden forsvann med dopplereffekten, og nett der og då, i 13-tida den 22.07.11 tenkte eg: Eg er så heldig som bur i trygge Noreg, ikkje har vi krig eller uro. Det er fred her. Tenk på alle som ikkje har det slik.
Tre timer seinare ringer telefonen og realiteten stadfester seg og eg får ein klump i magen. Bome. Oslo. Terror. Mareritt går i oppfylling. Dødstal. Hat. Noreg 2011.

 

Å vakne kl 05.00 og sjå at dødstala berre stig, at etterlatte og pårørte må forhalde seg til det uverkelege som no er verkeleg og at nasjonen Noreg er i sjokk, så langt ifrå der det skjer, er alt eg kan gjere å be, be for Noreg, for nasjonen vår, menneska våre og alle sjelene. 

 

Vi tenner ljos for alle dei pårørande og i ei tid som dette må vi stå saman, det skal gjere oss sterkare og ikkje sette redsla i oss.

 

Ja vi elsker dette landet. 

Én kommentar

miss nerland

23.07.2011 kl.13:44

Jeg sitter med klump i halsen selv. Det er uvirkelig at noen kan være så hatfullt at de vil ta livet av uskyldige..

Kommer til å bli en tung dag på jobben

Skriv en ny kommentar

hits