Fran(s)k haust

Frank er sjuk. Så sjuk at han er svimmel når han står, og svolten når eg lager franske crèpes. Så då får han ligge og ete franske crèpes. Eg derimot, eg sit og høyrer på musikk. Herborg Kråkevik. Frå sofaen høyrer eg:

-E det nå vi ikkje dele kjære, så e de musikksmak.
-HÆH?! Herborg Kråkevik! Ho og Sarah Jessica Parker e dei finaste kvinnfolka som finns!
-Hjælp ikkje.
-Kråkevik syng på nynorsk jo!
-Jajaja. Hjælp ikkje.

 

Neivel. Men eg høyrer på ho lell eg. 

Blandt anna høyrer eg på Haust-songen hennar, den er sånn ven og skjør og øm, og eg er sikker på at Frank kjem til å like ho om eg berre spelar Kråkevikmusikken min i smug for han, om og om igjen, så er han påverka. Fram til den stund, nyt eg toner og musikk frå kvinna med den søte stemma og dei brusete krøllane.

 

HAUST.

Det var haust
Ditt siste ord var sagt
og skodda seig no på
eg snudde meg og såg
eit nikk var alt eg fekk
eit vindpust tok deg vekk
som ospelauv eg stod igjen

Det var haust
eg rusla heim til tomme rom
med lukt av lyng
eit solstreif traff meg lett 
og kyste vekk ei tåra frå mitt tunge kinn 
eg var visst vaksen no 
eg fekk mitt vintersinn.




 

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits