The movie

Eg ser p han. Han ser p meg. Kvar for seg. Vi smiler nr vi ser kvarandre. Nr eg har sett p han, og han har sett p meg, ser vi p kvarandre. Smiler. Samstundes.

Vi er einig i at vi har ein snn kjemi og historie som du kan sj p klisjefilmar fr Hollywood. Berre at vi er ekte.

Ein ser ein film, ogs seier ein til seg sjlv at det berre er film, det er ikkje verkelegheita. Men eg har vore der. Eg har vore inni manus, rdma, haldt hender, drymd, sprunge min veg, kome tilbake, rdma, gtt lange turar midt p natta, klepe meg sjlv i arma, brukt mykje parfyme og kjpt ny parfyme, frse i tjue minus fordi tynnstrmpebukse er finare enn ullstrmpebukse og hatt svevnlause netter berre fordi du hadde eit slik smil og ein slik sjarm og fordi du var han eg aldri kunne f, men her sit eg.

Eg har deg, du har meg. Og saman skriv vi p manuset til vr film, filmen om oss, om gode og onde dager, om dager der eg grin og du stryk hendene dine over kinna mine og seier at alt kjem til bra, dager der du eg sleten og eg vil ut p eventyr, dager der tevatnet har blitt kaldt fr vi er ferdig snakke varmt om kvarandre, dager der vi ser kvarandre inn i augo og seier; hadde det ikkje vore for deg, s hadde eg ikkje kunne vore s meg.




Nokon gonger har eg vore redd for vakne og sj at alt var berre ein draum. Men eg er framles p ei rosa sky, framleis vaken, framleis her. Og det er du g.

Det er ikkje The End med det fyrste.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits