Du er du og du duger

Når eg ikkje trudde det var mogleg å bli meir perfekt, presterte eg å lage ein chili-kakao no i kveld som brenn på tunga. Eg undervuderer chiliens evner til å vere sterk, trur eg. Det ser så snarlikt ut med paprika...

Anyway. I dag har vore one of those crazy days, eg dreg meg opp av senga kl 07, og oppdaga at eg kunne ta meg 5 minutter frukost før eg skulle springe på skulen. Då eg sat der med nystekte rundstykke og kesam og balsamico-olje og ruccolasalat, gjekk det opp for meg at det er månedsvis sia eg sist åt frukost ved kjøkkenbordet før  eg skal på skulen. Eg et alltid på veg til skulen, på badet medan eg sminker meg, medan eg dreg på meg skoa, spring ned trappa, venter på bussen, sit på bussen, køyrer bilen, også et eg spesielt mykje i timen. Men i dag tok eg meg tid. Å, å ta seg tid er fantastiske saker.

Vel, eg har hatt ein super-tysdag i dag òg, (i går var det super-mandag) eg har vore på skulen, intervjua Magne Gundersen frå Luksusfellen på TV3, redigert filmintervjuet, fått A på medievitenskapseksamen, fått 10 000 kr igjen på skatten, trena på Friskhuset og vore på spa med fire fine frøkner. I dag høyres eg nesten ut som ein perfekt versjon av meg sjølv. Haha. Å, men eg er glad eg er meg, fine ting skjer, kvardag er kvardag, og livet blir det ein gjer det til. Eg trudde ikkje eit sekund at eg kom til å få noko som helst tilbake på skatten, eller at eksamensresultatet skulle klatre til topps igjen, men eg er stolt av å bevise for meg sjølv at eg kan om eg vil, og gjer eg mitt beste, så går det. Som oftast.

Det viktigaste er å vere nøgd med den ein er. Kanskje er ein ikkje så glad i situasjonen ein er i, men det er du som bestemmer korleis du takler omstendighetene. Det er ofte eg kan ha grunn til å legge meg ned på golvet og grine og berre ligge der om eg kjenner for det, men eg dropper slike ting. Ikkje fordi eg er eit supermenneske, men fordi eg ynskjer å ha kontroll over situasjonane; -og ikkje at situasjonane skal ha kontroll over meg. Livet er ikkje så fair nokon gonger, "bad things happens to good people," sei nokon, og eg er enig, eg kan ikkje alt, forstår ikkje alt, er ikkje utlært eller full av erfaring, men eg gjer det eg kan og øver på å bli betre. Eg kan alltid bli ein betre versjon av meg sjølv, tenkjer eg, så lenge eg er meg sjølv og ingen andre, og at det ikkje skal vere eit pes og eit mas.
Eg byrja å trene i haust fordi eg visste det ville utfordre meg til å måtte stille opp på ting eg ikkje ville, som ei tredemølle, feks. Eg byrja å gå på universitet i haust fordi eg ville utfordre meg sjølv til å ha eksamenar og vere sjølvstendig til å vere student, for det høyrdes skummlt ut.
Eg flytta rett heimanifrå og til Oslo etter vgs fordi eg ville oppleve storbyen, og møte menneske som kunne utfordre meg til å vise fram dei sidene som finnes i meg som eg må jobbe med, og som eg kan utvikle. Det er så skummelt og ekkelt å utfordre seg sjølv, men ein veks slik, og ein kjem seg faktisk lengre. Eg tør ikkje å reise som utvekslingsstudent, eller, det er feil, eg VIL ikkje. Hadde eg ynskja det, hadde eg gjort det. Hadde eg verkeleg ynskja å studere fransk i Frankrike, så hadde eg gjort det, eller russisk i Russland. 
Men rart og ironisk nok, så kjenner eg at det er i Bodø eg skal vere, nett her, bladt stressa dager og lange timer, gode venner og hardt vèr.
På ein måte kunne livet mitt vore meir eksotisk, meir fyld av reiser og karriereklatring og walk-in, men eg er nøgd med den eg er, og der eg er, så eg kaver ikkje etter noko meir. Å kjenne på den kjensla er fantastisk. Ja, eit anna liv hadde vore spanande det, men hadde eg vore så lukkeleg som eg er no?

Nett no sit eg heime etter ein lang og snøfull køyretur frå Nordlandbadet, med ein alt for sterk kakao og tunge augelokk. I morgon er ein ny dag, då skal intervjuet vere klar til publisering, eg skal ete meg ut av kjøleskapet og det er quiz på samfunnet. 





Livet mitt er normalt. Eg er 21 år, har heile livet framfor meg og nye utfordringer står klar kvar dag.
"Du der du og du duger, - ja du passer perfekt i Guds hånd."

Én kommentar

Sunniva

20.03.2012 kl.23:33

Du e jo sjølve eksemple på å gjøre det beste ut av det som e. Og det e godt å høre setninga "du er du og du duger". Vi har mulighet til å være proff på forskjellige arenaer. Det e godt å vite. Og du e den proffaste på eksamensskriving. Og på å få fram det beste i folk. Det kan æ sei med handa på hjerte.

Skriv en ny kommentar

hits