Dit du veit

Eg kjem heim og ynskjer at eg hadde ein stvsugar, brune kvardagspumps og Paris rett utanfor dra mi, at toasten smakte like godt nr eg laga han som nr Olivias laga han, at leppestiften held heile dagen og at appelsin- og banante var noko som var lett f tak i.

Eg str der, skkvt, det drypp fr hret, fr augevippane, fr nasen, eg blunker, mange gonger, riv av meg skoa og sokkene og spring inn p badet s dei kalde, nakne ftene mine kan varme seg p halvvarmt, godt slitt golvbelegg fr 70-talet.

Eg tenkjer at livet mitt er ein slik kontrast til det det kunne vore i ei bok, men samstundes ser eg meg sjlv som hovudrolleinhaveren i filmen om mitt liv.







Eg sit i sofaen, sit med ljos, sit med teppe, sit med tekopp, radioen i bakgrunnen. Radioen spelar ein song. To songar, fleire songar. Tenkjer at det kunne blitt ein fin scene. Eg, tekoppen, sofaen, musikken. Ei scene om ho jenta som ikkje Paris utanfor, men som hadde regn og kjrleik og von og draumer og mange ord.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits