I need you to carry this load

I gr var eg og Margrete p Fretex. Det hender vi er p Fretex, og det liker vi godt. Eg gr alltid ut med noko. Margrete med.

Eg prvde ein kjole som snart er mllspist, s gammal er han. Men han var s sr, at eg sa til Margrete: den tek eg. S tok eg den. Eller, kjpte den da.

Som om ikkje det var nok ( finne ein sr kjole som ein faktisk tenkjer ein kan f bruk for,) s fann eg ein kommode eg. Til 150 kr! D blir ein ngd d. Men ein blir ikkje s ngd nr ein ikkje fr den inn i bilen. Det er d ein treng ein Fretex-mann som kjem ut for hjelpe to hjelplause kvinnfolk, og prver forklare at ein kan skru av beina p kommoden s den fr plass i bilen. Tusen takk til denne mannen.

S var det kome seg heim da med denne kommoden, uten Margrete eller hjelpsam mann, ingen mann i det heile tatt faktisk. Eg sg nokre 7-ringar leike i gata, men tenkte at dei skulle f sleppe bre s tunge byrder i ung alder. S eg tok kommoden under arma. Det hyres i alle fall bedre ut enn at eg faktisk reiv og sleit meg opp dei tre etasjene til leiligheta. Eg var s svett nr eg hadde ndd toppen at det fltes ut som ein PT-time. Ikkje det at eg har hatt PT-timer, men eg kan forestille meg at det m vere like grusomt bre ein kommode tre etasjer opp som bli pressa av ein personleg trenar.

Etter ein seiersdans kor eg dansa av meg svetta, skrudde eg p beina og satte opp kommoden. . Fryden.


Alle mblane eg har kjpt opp igjennom ra er i tre, dei er kvitmala og kjpt p gjenbruk. Slikt liker eg. Keep them coming. Gjerne med avtagbare bein. Og helst ein mann med p kjpet.



Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits