Søndag

Vagt. Eg går vagt. Stille igjennom gangane i huset som ikkje lengre er eit hus, men ein ruin. Ein ruin av eldre timeplaner, avtaler, kjoler, vesker, emails.

Eg undres om ein kan vaske seg rein med Zalo. "Ein dråpe er nok" sa nokre før, og eg har svelgt og gulpa og vaska både hud og hår men ingenting kan gjere meg rein, ingenting kan skinne opp dette huset igjen, opp frå denne ruinen.

Eg ber om nåde, takkar for nåde, er frelst av nåde.

Rein og rettferdig, himmelen verdig.

 

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits