Tankeboks.







Det er s lett sette andre i boks. Ikkje minst seg sjlv. Og Gud.

Ho kan gjere det. Eg kan berre gjere dette. Gud kan kun gjere det der.

Nr vi set andre, oss sjlv og Gud i bokser, er vi plutseleg s lst. Firkanta. Vi har vrt omrde, vr plass, vr kunnskap. Eit von om tryggleik.

setje begrensninger p meg sjlv og andre er eg s himmla flink til. Eg kan berre gjere dette. Reise dit. Gud kan berre gjere dette med livet mitt. Han der kan berre f dette ut av livet sitt, av meg, ho der kan berre vere her, eg kan berre vere der, saman kan vi berre utrette akkurat det her vi jobbar mot.

"Tenk utanfor boksen," lrde eg p vidaregande. Eg skulle levere oppgver i design, og aller helst vil du kopiere sidemannens plakat fordi du ikkje greier finne p noko genialt sjlv. Nett der finn ein to bokser: 1) Korleis skal ein tenkje utanfor boksen nr den er alt du kjenner til? Og 2) Du har allerede plassert deg i ein boks med seie at du ikkje kan prestere noko over emne.

Vel. Eg skal byrje sl ned pappeskene. Heldigvis er ikkje boksene laga av betong. Med nokon kraftspark ligg eskene under meg. Og dit skal eg kome. Eg har allerde kome nok ut av boksen til innsj at eg er i ein. Det kaller eg ein god start.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits