Take it icy

I morges brukte eg over ein time p ringe rundt til eit titals forhandlere for hyre om nokon kunne gje ein stakkars tysk turist eit yamaha-dekk til motorsykkelen hans. P gebrokken engelsk prvde han foklare meg mla p dekket, og eg prvde forklare vefsninger, raumavringer og trndere kva slags type dekk han mtte ha. Og til slutt gjekk det. Tyskeren blei s glad at han gjekk bort til isdisken, tok ein is og sa: sweets for my sweetie, og kjpte isen til meg som takk for hjelpa. Vel, eg seier ikkje nei takk til frukostis eg alts. in time i telefon er jo litt hovudbry.

Eg har alltid vore ho som sit i telefonen. Allereie p barneskulen var eg av dei som ringte rundt nr vi hadde skuleprosjekt og oppgver, fordi eg synest at telefonen var en bra og praktisk ting. Einaste skrekken for telefon eg har, er nr telefonen ringer, og det passer skikkelig drlig for meg ta han, eg blir litt stressa nr telefonene ringer, det er liksom eit ansvar ein har plukke den opp, sjl i dei travlaste tidene, for tenk om den som ringer er i naud, og berre M ha tak i meg. Slik tenkjer eg. Difor hopper eg ofte etter telefonen nr den byrjer hyle, men for stresse meg sjlv ned har eg byrja ha den p lydlaus s eg ikkje blir s satt ut nr den pip. Og da hyrer eg jo ikkje om folk er i naud...

Bla bla bla. Morgonpjatt.

Isen var i alle fall god. Tyskeren skal ha ftt tak i dekket sitt, og eg drikk kaffe for halde meg vaken. Uvant st opp kl. 07 nr ein har hatt ferie i to veker og sove til kl 12 nesten kvar dag.



n kommentar

Britt

05.06.2012 kl.15:36

Koslig med slike turister da:) Og bra han fikk dekket han skulle ha...

Skriv en ny kommentar

hits