Do you say yes to the dress?

I dag brukte eg formiddagen til å sjå på "Say yes to the dress." Det er lov sia Frank ikkje var tilstades og fordi eg hadde cookies og kaffe på bordet. 
Say yes to the dress er ein amerikans program om kommende bruder på brudekjoleshopping. Ogaså finn dei kjolen dei vil ha, og byrjer å grine. Også går dei ned alteret i den fine kjolen, også grin brudgommen. Som om ikkje det var nok, så grin eg òg, sjølv om eg ikkje er i Amerika og sjølv om dei gifta seg i 2010.  What a sunday.

 

Då eg var 10 år gammal tok eg Se og Hør-bladene til tante, Familien-bladene til mamma og Gratulasjonssidene i Romsdals Budstikke og klipte ut alle brudekjolebileta eg fann. Eg hugser godt at eg sat på soverommet mitt, klipte ut kjole etter kjole, limte utklippa nøye på A4-ark, sette arka i plastikklommer og plastikklommene i ein perm. Resultatet var då ein stappfull tjukk perm med hundrevis av brudekjoler. Og eg var 10 år. Snakk om interesse.

Å, om eg berre hadde funne den permen igjen!

Så når eg sat og såg på dette programmet i dag, kom liksom draumen opp i meg igjen; å jobbe med brudekjoler. Eg kunne nesten lett lagt journalistikken på hylla om eg kunne dreve min eigen brudekjolesalong. Å gjere kommende hustruer vene på ein slik spesiell dag må vere så... flott. Eg har solgt klede og sko, men å kunne selge ein once in a lifetime-dress må jo berre vere fantastisk. Så kanskje ein dag. Kanskje eg ein dag byrjer i brudebusinessen. Eller så får det vere med barndomsdraumen. Ein fin draum er det i alle fall.

 

 

I vår laga eg ein sak på brudemoten i 2012, så den kan jo vere lesestoff om nokre interesserer seg for slikt.



Én kommentar

Edel-Marie

10.06.2012 kl.20:09

Elsker det programmet! :D Og brura blei lura! Og fantastiske bryllup! Og 3 bryllup! Tehe, litt mye fritid...

Skriv en ny kommentar

hits