Call a cab girls

No kom eg nettopp heim frå James Bond, Skyfall, for ein film! Satt berre å måpa under heile anslaget, eg var så oppslukt i filmen at etter 2 timer og 30 minutter, tenkte eg: NEEEEEI! Ikkje la det vere over!

Men det var over.

Så var det berre å kome seg heim.

 

Etter å ha køyrd Nina og Erik til sine hybler, er eg på veg til meg sjøl. Heim til meg sjølv, altså. I halvstor fart køyrer eg forbi ei jente som går langs fortauet, ikledd tynnstrømper, hæler og miniskjørt. Det er natt og mørkt og kaldt i Bodø, og 2012 har vore prega av fleire overgrep i byen. Det stikk litt i meg. Det er kanskje ikkje mitt ansvar at alle jentene i Bodø kjem seg trygt heim på natta, men kan eg, så må eg.
Eg køyrer til nærmaste snuplass, snur, køyrer tilbake og blinker inn medan eg stopper langs fortauet.
GREAT tenkjer eg, dette ser I ALLE FALL ikkje skummelt ut for ei halvpåvirka jente aleine i mørket. Eg kjenner eg blir flau, flau fordi eg ser sikkert skikkelig teit og overbeskyttande ut, men når ho går forbi bilen min må eg berre rope ut vindauget:

-Vil du sitte på...?!

Jenta ser litt overrasska ut, men blei nok glad då ho såg det var eit kvinnfolk med raudt hår og blingbling-telefon i bilen.


Eg prøver å forklare at det er så mange rare folk i Bodø på nattestid, så det er lurt å ta taxi. Ho nikker. Ho seier som alle jenter seier,  at taxi er så dyrt, og at ho bur berre 1 km unna, men ville meir enn gjerne kome seg trygt heim.
Etter ein kort køyretur kvar ho kalla meg alle veras fine ting og vi snakka om kjekke Daniel Craig, kom ho seg heim, og eg kjente eg var letta. EI trygg jente i kveld. Då søv eg bedre.

 

Sjølv budde eg i Oslo i eitt år og var ute til alle døgnets tider og tok... aldri taxi. Eg gjekk og gjekk og gjekk, og det var mange gonger eg måtte kjefte på meg sjølv for å ikkje bruke nokre hundrelappar på taxi så eg slapp å kjenne den kjensla... den kjensla som stikk og som ser at det er ikkje så trygt å gå over alt. Det er urettferdig at ein ikkje kan vere der ein vil når ein vil heile tida, men når situasjonen er slik, så må ein forhalde seg til det. Det handler ikkje om å gå å frykte for at noko skal skje, eller å vere dumsnill og naiv, nei, det handler om å bruke vettet. Og eg trur det er smart å ha godt taxivett.

SÅ, jenter: frå i dag av vil eg at dykk ikkje treng å tenkje to gonger før dykk får sikra trygg skyss heim, ein sikker følgesven til døra ELLER ein racersykkel som du kan sykle frå ekle menn på.
Sjølv har eg faktisk slått til ein mann då eg følte han blei for påtrengende og byrja å ta på meg. Denne episoden var kanskje midt på ljose dagen med mange folk rundt, og faktisk inne på ein butikk...  Men det satte han i alle fall ut! Eg er litt sånn: respekter meg, eller så slår eg. Funker til no. Berre spør Frank. 

 







 

 

5 kommentarer

Anonym

05.11.2012 kl.15:52

Du, det der har jeg også gjort, kjørt hjem unge enslige damer på natterstid. Jeg kan ikke fordra tanken på at de blir plukket opp av en eller annen klåfingra mann, derfor plukker heller jeg dem opp - og jeg er en mann!

Benedicte - overkommelig.com

05.11.2012 kl.22:26

og jentene sier ja til å sitte på med en mann?

Anonym

06.11.2012 kl.10:46

Ja, og det synes jeg er litt skremmende. Kanskje det er fordi jeg kjører en gubbe-bil og ser litt snill ut? :-)

Benedicte - overkommelig.com

06.11.2012 kl.14:31

Haha! Eg hadde nok ikkje sagt ja til å få skyss med ein mann i nattemørkret! Men men, bra at det finnes ekte bra mannfolk!

Anonym

06.11.2012 kl.20:01

Et klokt valg av deg, og så tar jeg siste linje som et kompliment! :-)

Skriv en ny kommentar

hits